Jechałem dzisiaj do pracy pociągiem. Do bydło-wozu PR (tak pieszczotliwie moja partnerka nazywa pociągi osobowe), wsiadła kobieta około 30, dość ekscentrycznie ubrana. Na głowie miała tandetny kwiecisty kapelusz, który trzymał się na głowie dzięki gumce. Obracam się w środowisku ekscentryków i takie osoby, często widuję w swoim otoczeniu. Nie zwracając na nią uwagi, zająłem się czytaniem gazety i założyłem słuchawki. Po kilkunastu minutach zdjąłem słuchawki, aby wykonać telefon. Wtedy usłyszałem jak mówi do siebie i komentuje w naiwny sposób artykuły w swojej gazecie, czytując jedynie nagłówki.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Xanax. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Xanax. Pokaż wszystkie posty
sobota, 28 marca 2015
piątek, 27 marca 2015
Dyskryminacja chorych
Miesiąc temu przyjmując się do nowej pracy, musiałem jak
każdy człowiek zgłosić się do lekarza medycyny pracy. Pani doktor, osoba
wiekowa podpierająca się laską, której znaczna część życia i kariery przypadała
na okres PRL, badała moją przydatność do obejmowanego stanowiska. Potrzebowałem
pozwolenia na prowadzenie samochodu służbowego. Po standardowym badaniu,
przyszedł czas na zadania serii pytań, które określały moją „przeszłość zdrowotną”.
Staram się być uczciwy i powiedziałem jej o tym, że jestem pod stałą opieką psychiatry.
No i tutaj się zaczęło. Nobliwa pani doktor dowiedziawszy się o mojej chorobie,
z oburzeniem zapytała, kto mi dał prawo jazdy.
czwartek, 26 marca 2015
Głęboka stymulacja mózgu i 7 dzień z Wellbutrinem
Zdjęcie Jacka Nicholsona z filmu Lot nad kukułczym gniazdem to mała prowokacja. Z racji ciągłych poszukiwań metod walki z depresją, czytam o różnych metodach leczenia. Uciąłem sobie krótką pogawędkę z moim psychiatrą na temat "alternatywnych" metodach leczenia. Rozmawialiśmy o Ketaminie i o stymulacji mózgu prądem. O Ketaminie napiszę w innym czasie. Dzisiaj chciałbym powiedzieć o głębokiej stymulacji mózgu.
środa, 25 marca 2015
Power down
Jestem wrakiem, nieużytecznym i o niepewnej przyszłości. Apatycznie spoglądam na komórkę, ale z niej nie korzystam. Nie słucham muzyki, nie dzwonię, nie piszę sms tylko patrze, bezcelowo przełączam się między ekranami. Totalna niemoc, beznadziejność nie wspominając o braku chęci do życia. Czasem wolałbym nie istnieć. Tak się dzisiaj czuję. Nie brzmi to optymistycznie. Innych może to przerażać, ale to czysta prawda. Chciałem dać innym nadzieję i pisać, rzeczy motywujące.
Subskrybuj:
Posty (Atom)



